Το σύνδροµο «Mobbing» στην Εργασία

6
433

Ο όρος «mobbing» προέρχεται από την αγγλική λέξη mob  που σημαίνει επιτίθεµαι, περικυκλώνω, ενοχλώ και εκφράζει σήµερα τη συστηματική ψυχολογική επίθεση και στρατηγική περιθωριοποίησης που δέχονται στο εργασιακό περιβάλλον, από τους ιεραρχικά ανωτέρους ή και τους συναδέλφους οι ανεπιθύµητοι, για διάφορους λόγους, εργαζόµενοι.

Ο όρος χρησιµοποιήθηκε το 1800 από τους βρετανούς βιολόγους, στη περιγραφή της επιθετικής συµπεριφοράς, κατά την πτήση, ορισµένων ειδών αποδηµητικών πουλιών.

Το 1900, ο ηθολόγος Konrad Lorenz το χρησιµοποιεί για να ερμηνεύσει την εχθρική συµπεριφορά της πλειοψηφίας της αγέλης, έναντι των αδύνατων ζώων της ίδιας ράτσας.

Της Ευσταθίας Φραγκούλη

Ο γερµανός ψυχολόγος Heinz Leyman, ένας ίσως από τους εγκυρότερους σύγχρονους µελετητές της ψυχολογίας της εργασίας, είναι ο πρώτος, που στη δεκαετία του ’80, αποδίδει τον όρο στην ανθρώπινη κοινωνία, περιγράφοντας το σύνολο των αρνητικών επιδράσεων στην υγεία, από την ηθική παρενόχληση στους εργασιακούς χώρους, ως «σύνδροµο mobbing».

Τα τελευταία χρόνια στους εργασιακούς χώρους αναπτύχθηκε ένα νέο φαινόµενο γνωστό ως σύνδροµο «mobbing», το οποίο, αν και η πραγµατική διάσταση του δεν είναι ακόµα γνωστή, αποτελεί σοβαρό πρόβληµα για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων.

Το σύνδροµο «mobbing» ορίζεται ως «η άσκηση, στο πλαίσιο των σχέσεων µεταξύ συναδέλφων ή µεταξύ ανωτέρου και κατωτέρου στην ιεραρχία, µιας συστηµατικής και διαρκούς επίθεσης σε βάρος ενός προκαθορισµένου θύµατος προκειµένου να ωθηθεί στο να εγκαταλείψει τη θέση εργασίας του».

Το σύνδροµο «mobbing» ορίζεται ως «κατ’ επανάληψη υβριστική συµπεριφορά, εντός ή εκτός της επιχείρησης ή του οργανισµού που εκδηλώνεται ειδικότερα µε ενέργειες, λόγια, εκφοβισµούς, πράξεις, χειρονοµίες, τρόπους οργάνωσης της εργασίας και µονοµερή γραπτά κείµενα που έχουν χαρακτήρα ή σκοπό να προσβάλλουν την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια ή τη σωµατική ή ψυχική ακεραιότητα του εργαζοµένου κατά την εκτέλεση της εργασίας του, να θέσουν σε κίνδυνο τη θέση απασχόλησής του ή να δηµιουργήσουν εχθρικό,  εκφοβιστικό, υποτιµητικό, ταπεινωτικό ή προσβλητικό εργασιακό περιβάλλον».

Ακόμη εκφράζει τη δολιότητα που αναπτύσσεται µεταξύ συναδέλφων και αποσκοπεί στην εξάλειψη των ανταγωνιστών, µέσα από µια συνεχή αντισυναδελφική συµπεριφορά». Το σύνδροµο «mobbing» δεν αποτελεί µια αυτούσια νοσολογική οντότητα αλλά το πλαίσιο για επανειληµµένες ψυχολογικές ή άλλου τύπου και βαθµού επιθέσεις που περιλαµβάνουν διαρκείς και αδικαιολόγητες επικρίσεις και συκοφαντίες, ανάθεση άχαρων και υποτιµητικών καθηκόντων, καθώς και για ενέργειες που θα  µπορούσαν να θίξουν την επαγγελµατική και κοινωνική εικόνα του θύµατος στο πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων.

Οι διαστάσεις του φαινοµένου δεν είναι δυνατόν να υποτιµηθούν.  Οι πρώτες επιστηµονικά τεκµηριωµένες µελέτες δείχνουν ότι το «mobbing» προκαλεί καταστροφικά αποτελέσµατα στη σωµατική και ψυχική υγεία των εργαζόµενων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους.

Η προσβλητική µεταχείριση οδηγεί πολλούς εργαζόµενους σε µακροχρόνια απουσία από την εργασία,  λόγω ανικανότητας προς εργασία, ή τους αναγκάζει να παραιτηθούν.

Σύµφωνα  µε τη γαλλίδα ψυχίατρο Marie France Hirigoyen, ο «δράστης» είναι  µια προσωπικότητα που ικανοποιείται «πληγώνοντας» τους συνανθρώπους του και αναπτύσσει την αυτοεκτίµησή του, µεταφέροντας στους άλλους τον «πόνο» που αδυνατεί να αισθανθεί, αλλά και τις εσωτερικές του αντιθέσεις που αρνείται να επεξεργαστεί.

Το σύνδροµο mobbing εκδηλώνεται κυρίως µε σοβαρές επιπτώσεις που µπορεί να λάβουν τη µορφή αυξηµένων δυσκολιών συνεργασίας, µειωµένης αντοχής στο άγχος, σωµατικής δυσφορίας, καταχρήσεων και ψυχολογικών αντιδράσεων.

Επίσης µπορεί να επιφέρει στον εργαζόµενο δυσκολίες στον ύπνο, κατάθλιψη, ανάπτυξη διαφόρων µορφών µανίας, κάποιες φορές έντονη επιθετικότητα, σωµατική κόπωση ή/και τάσεις αυτοκτονίας. Αν δε σταµατήσει άµεσα η παρενόχληση,  δεν ερευνηθούν οι αιτίες που την προκάλεσαν στον εργασιακό χώρο και δε ληφθούν τα κατάλληλα  µέτρα, υπάρχει ο κίνδυνος τα προβλήµατα να γίνουν τόσο σοβαρά ώστε να χρειαστεί  µακροχρόνια ιατρική και ψυχoθεραπευτικη φροντίδα από ειδικούς!

Οι αρνητικές συνέπειες για τις επιχειρήσεις, σε ότι αφορά την αποδοτικότητα και τις οικονοµικές επιδόσεις είναι σηµαντικές, καθώς παρατηρήθηκε ότι το επίπεδο απόδοσης ενός εργαζόµενου που υφίσταται «mobbing», µπορεί να σηµειώσει πτώση κατά 80% όσον αφορά τις ικανότητές του, τις αντιστάσεις του στο εργασιακό άγxος και την προσοχή του, µε αποτέλεσµα την εκδήλωση ψυχικής ή σωµατικής ασθένειας που θα τον οδηγήσει σε απουσιασµό.

Το mobbing οδηγεί σε ασθένειες που σχετίζονται µε το εργασιακό άγχος και συνιστούν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία, καθώς υφίσταται σαφής σχέση µεταξύ αφ’ ενός της ηθικής παρενόχλησης και αφ’ ετέρου του άγχους και της εργασίας  µε υψηλό βαθµό έντασης, αυξηµένο ανταγωνισµό και µειωµένη εργασιακής ασφάλειας.

Εθνικές νοµοθεσίες  (Ιταλία,  Σουηδία,  Γερµανία), αναγνωρίζουν πλέον το σύνδροµο mobbing ως επαγγελµατική ασθένεια και ως βασική αιτία για την εκδήλωση σοβαρών εργατικών ατυχηµάτων.

Σηµαντικό είναι να διευρυνθεί και να καταστεί σαφής η ευθύνη των εργοδοτών όσον αφορά την καταβολή συστηµατικών προσπαθειών για την υγεία και την ασφάλεια στο χώρο εργασίας  µε σκοπό την επίτευξη ενός ικανοποιητικού εργασιακού περιβάλλοντος. Η προληπτική δράση στον τοµέα του εργασιακού περιβάλλοντος πρέπει να αποβλέπει  µεταξύ άλλων και στην καταπολέµηση της παρενόχλησης στους χώρους εργασίας, λαµβάνοντας υπόψη τόσο την ηθική όσο και τη νοµική διάσταση του θέµατος.

Διαπιστώσεις (Mobbing):

α. Ο ένας στους 10  Έλληνες παραδέχεται συνθήκες εκφοβισµού στη δουλειά του.

β. Το 5%  των Ελλήνων αναφέρουν περιστατικά σωµατικής βίας στη δουλειά τους.

γ. Το 8% των Ευρωπαίων έχουν υποστεί mobbing.

δ. Το 80% µειώνει την αποδοτικότητά του εξαιτίας του mobbing.

ε. Το 50%  των θυµάτων του συνδρόµου αναφέρει ότι υποφέρει από έντονο άγχος. Για το λόγο αυτό διατυπώθηκαν εισηγήσεις για τους εργαζόμενους ώστε:

(1) Να µην περιορίζεται η δυνατότητα να εκφράζουν τη γνώµη τους.

(2) Να  µπορούν να επικοινωνούν µε τους προϊσταµένους και συναδέλφους τους.

(3) Να µην πλήττεται η κοινωνική αναγνώριση κ.λπ.

στ. Δεδοµένα που συσσωρεύονται από έρευνες της τελευταίας εικοσαετίας, δείχνουν ότι το stress σχετίζεται µε τα αυξηµένα ποσοστά αναρρωτικών αδειών, την πρόθεση των εργαζοµένων να αφήσουν τη δουλειά τους και τη βραδύτητα στην εκτέλεση της εργασίας.

ζ. Στη Μεγάλη Βρετανία, το stress που σχετίζεται µε την εργασία ευθύνεται για περίπου εκατομμύρια ημέρες αναρρωτικής άδειας και για το 60%  των συνολικών αδειών.

η. Το κόστος των παθήσεων που οφείλεται στο εργασιακό stress στις ΗΠΑ κοστίζει στη βιομηχανία περισσότερα από 150 δισ. δολάρια ετησίως.

θ. Ο Διεθνής Οργανισµός Εργασίας αναφέρει ότι σε παγκόσµιο επίπεδο, οι εταιρείες πληρώνουν για τον ίδιο λόγο 200 δις δολάρια. Τα 3/4 των ανθρώπων που επιζητούν (ιατρική βοήθεια έχουν συµπτώµατα που σχετίζονται µε την έλλειψη ικανοποίησης στην εργασία και αδυναµία να χαλαρώσουν. Το stress ενεργοποιεί µια εγκεφαλική αντίδραση η οποία προετοιµάζει τον οργανισµό για άμυνα. Το νευρικό σύστηµα πυροδοτεί την έκκριση ορµονών που οξύνουν τις αισθήσεις, αυξάνουν την καρδιαγγειακή λειτουργία και τείνουν τους µύες.

Ια. Μικρά και µεµονωµένα επεισόδια stress  δεν αποτελούν ιδιαίτερο κίνδυνο. Ωστόσο, όταν οι καταστάσεις που προκαλούν το stress διαιωνίζονται, τότε το ανθρώπινο σώµα διατηρεί μια κατάσταση συναγερµούπου µακροπρόθεσµα φθείρει τον οργανισµό. Τελικά, η επερχόµενη κόπωση και το διαρκές stress µειώνουν την ικανότητα του οργανισµού να αμυνθεί. Το αποτέλεσµα είναι διάφορες ψυχολογικές και σωµατικές ασθένειες και σε ακραίες περιπτώσεις τραυµατισµοί.

ιβ. Είναι καλά τεκµηριωµένο ότι οι ψυχολογικά απαιτητικές δουλειές που αφήνουν µικρά περιθώρια πρωτοβουλίας µπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εµφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων. Το εργασιακό stress αυξάνει τις πιθανότητες εµφάνισης ακραίων µορφών µυοσκελετικών επιπλοκών.

Προβλήµατα όπως διαταραχές του ύπνου, του στοµάχου, πονοκέφαλοι και ηµικρανίες συναντώνται πολύ συχνά σε σχετικές έρευνες.

ιγ. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι κάποιες φορές τα πράγµατα είναι αναπόφευκτα δύσκολα και ότι απλώς πρέπει να σφίξουν τα δόντια ή πολύ χειρότερα να συνηθίσουν. Έτσι καταλήγουν να αποδέχονται το stress  σαν µέρος της δουλειάς τους και χωρίς να το καταλάβουν υποβάλλουν τον εαυτό τους σε µια καθηµερινή φθορά…

*Φραγκούλη Ευσταθία  Νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας Τ.Ε ,Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Μεταπτυχιακού προγράμματος  στο Καποδιστριακό  Πανεπιστήμιο της ιατρικής Σχολής Αθηνών.

Σχόλια Facebook

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Διορίσθηκα, ως Πτυχιούχος Μόνιμος Υπάλληλος, σε ΝΠΔΔ, μετά από επιτυχία μου σε Πανελλήνιο Δημόσιο Διαγωνισμό
    Στο ΝΠΔΔ που υπηρετώ, τα τελευταία 13 έτη έγιναν εκατοντάδες προσλήψεις, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας και ως εκ τούτου με ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις και αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων.
    Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.
    Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου, που ζητούσε το υπουργείο, σε ένα τέτοιο καθεστώς οικογενειοκρατίας, παράνομων προσλήψεων αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, κλικών, κομματισμού, ημετέρων, ανομίας, διαπλοκής κ.λπ., εξυπακούεται ότι σε κάθε περίπτωση θα είναι αναξιόπιστο. Αυτό είναι ο νέος Καιάδας για να σώσουν την οικογενειοκρατία, τους αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, την διαπλοκή, την ανομία, τις “φαμίλιες”, τους ημέτερους, τους κομματικούς στρατούς. Στο καθεστώς οικογενειοκρατίας, τους έξω από αυτήν, τους εξαναγκάζουν σε αδράνεια (στο ψυγείο). Τα μέλη της οικογενειοκρατίας αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία, εκλέγουν με την ψήφο τους υπηρεσιακά συμβούλια, διοικήσεις, συλλογικά όργανα, τοποθετούνται αναξιοκρατικά προϊστάμενοι κ.λπ. Είναι αστείο να ζητά το υπουργείο συμπλήρωση ερωτηματολογίου, για το τι κάνει υπάλληλος-θύμα των πιο πάνω και μάλιστα με την επιβεβαίωση των προϊσταμένων, δηλαδή της ίδιας της οικογενειοκρατίας κ.λπ.!!!!!!!
    Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.
    Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου που ζητούσε το υπουργείο να συμπληρωθεί από δημοσίους υπαλλήλους, αποτελεί Καιάδα, για ανθρωποθυσίες. Άθλιες μεθοδεύσεις για να σώσουν την οικογενειοκρατία, τις παράνομες προσλήψεις αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, τους μεγαλοεπίορκους που έκαναν αυτές τις προσλήψεις, τις κλίκες, τις συμμορίες, την ανομία, τους ημέτερους, τους κομματικούς στρατούς!!!!! Να δούμε τι άλλο θα επινοήσουν!!!
    Μετά από προσωπική οδυνηρή εμπειρία μου, που λαμβάνει χώρα τα τελευταία περίπου 2,5 έτη, ως υπάλληλος, στο ΝΠΔΔ που υπηρετώ, παίρνω το θάρρος να σας εκθέσω τις απόψεις μου για τα εξής:
    Επιβάλλεται άμεσα η Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του εργαζόμενου από: Την ηθική παρενόχληση (mobbing) & τον εκφοβισμό και την εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying):
    Είναι κακοήθης συμπεριφορά και η υποβολή του εργαζόμενου σε ψυχολογική παρενόχληση, μιας συστηματικής και διαρκούς επίθεσης σε βάρος ενός προκαθορισμένου θύματος από ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων, που σκοπό έχει να πλήξει και να βλάψει την φήμη, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του υπαλλήλου-θύματος και να τον ωθήσει τελικά να εγκαταλείψει την θέση εργασίας του. Πρόκειται ουσιαστικά για μία κατάσταση ψυχολογικής βίας-τρομοκρατίας. Εχθρικές συμπεριφορές που συνιστούν παρενόχληση αποτελούν οι προσβολές, η απομόνωση, συνεχών αρνητικών σχολίων, διάδοσης κουτσομπολιού, η χρησιμοποίηση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, μειωτικά σχόλια, στέρηση ευκαιριών, αγένεια, πειράγματα, ύπουλοι εκφοβισμοί, χρησιμοποίηση αισχρής γλώσσας ή σαρκασμού, διαβολές, εργασιακή υπονόμευση, εξευτελισμού, εισβολή στην ιδιωτική ζωή, ταπεινώσεις, συνεχής κακολογία, εξαναγκασμός σε αδράνεια, διάδοση αρνητικών σχολίων, καψώνια στην χορήγηση αδείας, φωνές δυνατά μπροστά σε άλλους, υποτιμητικά σχόλια, διάδοση ψεύτικων φημών, συκοφαντίες, εξευτελισμού, οι προσβολές στην προσωπική αξιοπρέπεια και η λεκτική βία κ.λπ. Είναι η επαναλαμβανόμενη αδικαιολόγητα επιθετική και κακοήθης συμπεριφορά κατά ενός εργαζομένου, που περιλαμβάνει ψυχολογική και λεκτική βία στον χώρο εργασίας. Γίνεται χρήση εκδικητικών, μνησίκακων, κακόβουλων ή εξευτελιστικών προσπαθειών για να υποβιβαστεί ένας υπάλληλος. Τέτοιες επίμονες αρνητικές επιθέσεις πάνω στην προσωπική ή επαγγελματική απόδοση είναι απρόβλεπτες, παράλογες και άδικες. Μειώνουν συστηματικά τον υπάλληλο-στόχο, για να διαβρώσουν την όποια υποστήριξη αναζητήσει αργότερα και τον δυσφημούν. Ο εκφοβισμός είναι μια σκόπιμη, επαναλαμβανόμενη και ασεβής συμπεριφορά προς έναν εργαζόμενο που έχει επιλεγεί ως στόχος. Ο εκφοβισμός και η βία, συνοδεύονται από απειλές ή προσβολές. Έτσι δημιουργείται ένα έντονα τοξικό εργασιακό περιβάλλον.
    Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ηθικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Στην Ελλάδα για να τεκμηριωθεί νομικά το mobbing είναι δύσκολο με την υπάρχουσα νομοθεσία!
    Το 2005 ψηφίστηκε ο Νόμος 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ΦΕΚ Α’ 16/27-01-2005). Ο Νόμος αυτός ενσωμάτωσε τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ, ωστόσο περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων μόνο σ’ αυτές που έχουν ως έρεισμα και βάση, τα πιο πάνω , χωρίς να επεκτείνεται ή να εστιάζει σε κάθε παρενοχλητική συμπεριφορά της οποίας μπορεί να τύχει ο εργαζόμενος στον χώρο εργασίας του.
    Χωρίς διάθεση υπερβολής, οδηγούμαστε στο λογικό συμπέρασμα ότι: Για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους που δεν ανήκουν σ’ αυτές τις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες επιτρέπεται απροκάλυπτα η προσβολή, η απαξίωση, η περιφρόνηση, η περιθωριοποίηση, η υποβάθμιση, η υποτίμηση, η επιθετική συμπεριφορά κ.λπ.!!!
    Και είναι επιτακτική ανάγκη η αντιμετώπιση της εργασιακής παρενόχλησης, καθώς επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες δείχνουν ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους.
    Σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν με σαφήνεια τέτοιες καταστάσεις. Θύματα συμπεριφοράς mobbing μπορούν να καταφύγουν στα δικαστήρια και να μηνύσουν τον εργοδότη τους ή τον/-τους mobber(s).
    Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισαν να περιλαμβάνουν στις νομοθεσίες τους προβλέψεις για την ηθική παρενόχληση από το 1990 και ύστερα. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι πως σε κάποιες χώρες, αιτία για να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση αποτέλεσαν επιστημονικές έρευνες σχετικά με το φαινόμενο, οι οποίες έτυχαν μεγάλης απήχησης και ενδιαφέροντος π.χ., η Σουηδία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Γερμανία κ.λπ. Επίσης και σε άλλες χώρες υπάρχει νομοθεσία στην οποία μπορεί να καταφύγει ο εργαζόμενος που έγινε στόχος κακομεταχείρισης, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ κ.λπ.
    Η νομοθετική ρύθμιση για την προστασία από το φαινόμενο της ηθικής παρενόχλησης, κρίνεται απαραίτητη και στην Ελλάδα, αφού θα αποτελούσε ένα είδος ελάχιστης πρόληψης και θα προέβλεπε τρόπους επίλυσης και αποκατάστασης της αξιοπρέπειας των θυμάτων. Επιπλέον, η διεξαγωγή ερευνών για την καλύτερη κατανόηση των διαφόρων παραμέτρων του φαινομένου, την έκτασή του σε υπηρεσίες και οργανισμούς και την εκ μέρους της πολιτείας προτάσεων και εφαρμογής μέτρων είναι επιβεβλημένη. Η νομική ομπρέλα που πρέπει να ανοιχτεί για το ζήτημα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από διεκδίκηση αποζημιώσεων. Οφείλει να δρα στην κατεύθυνση της πρόληψης, αλλά και στην προστασία του υπαλλήλου- θύματος που καταγγέλλει το φαινόμενο.
    Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει άμεσα να γίνει νομοθετική ρύθμιση, για την προστασία των μαρτύρων για την διαφθορά. Τούτο εξάλλου ζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνον έτσι θα αποκαλυφθούν οι επίορκοι, ώστε να διωχθούν.
    A. Π.

  2. Σε ΑΕΙ, που υπηρετώ, τα τελευταία 13 έτη έγιναν εκατοντάδες προσλήψεις υπαλλήλων αορίστου χρόνου, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας, που αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων και ως εκ τούτου και με παράνομες προσλήψεις και άλλες, δήθεν νομιμοφανείς.
    Σε ένα τέτοιο καθεστώς οικογενειοκρατίας, παράνομων προσλήψεων αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, κλικών, κομματισμού, ημετέρων, ανομίας, διαπλοκής κ.λπ., εξυπακούεται ότι σε κάθε περίπτωση διαμορφώθηκαν άθλιες εργασιακές συνθήκες. Για να σώσουν την οικογενειοκρατία, τους αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, την διαπλοκή, την ανομία, τις “φαμίλιες”, τους ημέτερους, τους κομματικούς στρατούς, επινοούν κάθε είδους τεχνάσματα και μεθοδεύσεις. Στο καθεστώς οικογενειοκρατίας, τους έξω από αυτήν, τους εξαναγκάζουν σε αδράνεια (στο ψυγείο). Τα μέλη της οικογενειοκρατίας αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία, εκλέγουν με την ψήφο τους υπηρεσιακά συμβούλια, διοικήσεις, συλλογικά όργανα, τοποθετούνται αναξιοκρατικά προϊστάμενοι κ.λπ.
    Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.
    Μετά από προσωπική οδυνηρή εμπειρία μου, που λαμβάνει χώρα τα τελευταία περίπου 3 έτη, ως υπάλληλος, σε ΑΕΙ, έχω υποστεί και υφίσταμαι μια συνεχή και διαρκή ηθική παρενόχληση (mobbing) και έναν επαναλαμβανόμενο εκφοβισμό και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), σας εκθέτω τις απόψεις μου για τα εξής:
    Επιβάλλεται άμεσα η Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του εργαζόμενου από την ηθική παρενόχληση (mobbing) & τον εκφοβισμό και την εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying):
    Είναι κακοήθης συμπεριφορά και η υποβολή του εργαζόμενου σε ψυχολογική παρενόχληση, μιας συστηματικής και διαρκούς επίθεσης σε βάρος ενός προκαθορισμένου θύματος από ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων, που σκοπό έχει να πλήξει και να βλάψει την φήμη, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του υπαλλήλου-θύματος και να τον ωθήσει τελικά να εγκαταλείψει την θέση εργασίας του. Πρόκειται ουσιαστικά για μία κατάσταση ψυχολογικής βίας-τρομοκρατίας. Εχθρικές συμπεριφορές που συνιστούν παρενόχληση αποτελούν οι προσβολές, η απομόνωση, συνεχών αρνητικών σχολίων, διάδοσης κουτσομπολιού, η χρησιμοποίηση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, μειωτικά σχόλια, στέρηση ευκαιριών, αγένεια, πειράγματα, ύπουλοι εκφοβισμοί, χρησιμοποίηση αισχρής γλώσσας ή σαρκασμού, διαβολές, εργασιακή υπονόμευση, εξευτελισμού, εισβολή στην ιδιωτική ζωή, ταπεινώσεις, συνεχής κακολογία, εξαναγκασμός σε αδράνεια, διάδοση αρνητικών σχολίων, καψώνια στην χορήγηση αδείας, φωνές δυνατά μπροστά σε άλλους, υποτιμητικά σχόλια, διάδοση ψεύτικων φημών, συκοφαντίες, εξευτελισμού, οι προσβολές στην προσωπική αξιοπρέπεια και η λεκτική βία κ.λπ. Είναι η επαναλαμβανόμενη αδικαιολόγητα επιθετική και κακοήθης συμπεριφορά κατά ενός εργαζομένου, που περιλαμβάνει ψυχολογική και λεκτική βία στον χώρο εργασίας. Γίνεται χρήση εκδικητικών, μνησίκακων, κακόβουλων ή εξευτελιστικών προσπαθειών για να υποβιβαστεί ένας υπάλληλος. Τέτοιες επίμονες αρνητικές επιθέσεις πάνω στην προσωπική ή επαγγελματική απόδοση είναι απρόβλεπτες, παράλογες και άδικες. Μειώνουν συστηματικά τον υπάλληλο-στόχο, για να διαβρώσουν την όποια υποστήριξη αναζητήσει αργότερα και τον δυσφημούν. Ο εκφοβισμός είναι μια σκόπιμη, επαναλαμβανόμενη και ασεβής συμπεριφορά προς έναν εργαζόμενο που έχει επιλεγεί ως στόχος. Ο εκφοβισμός και η βία, συνοδεύονται από απειλές ή προσβολές. Έτσι δημιουργείται ένα έντονα τοξικό εργασιακό περιβάλλον.
    Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ηθικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Στην Ελλάδα για να τεκμηριωθεί νομικά το mobbing είναι δύσκολο με την υπάρχουσα νομοθεσία!
    Το 2005 ψηφίστηκε ο Νόμος 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ΦΕΚ Α’ 16/27-01-2005). Ο Νόμος αυτός ενσωμάτωσε τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ, ωστόσο περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων μόνο σ’ αυτές που έχουν ως έρεισμα και βάση, τα πιο πάνω , χωρίς να επεκτείνεται ή να εστιάζει σε κάθε παρενοχλητική συμπεριφορά της οποίας μπορεί να τύχει ο εργαζόμενος στον χώρο εργασίας του.
    Χωρίς διάθεση υπερβολής, οδηγούμαστε στο λογικό συμπέρασμα ότι: Για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους που δεν ανήκουν σ’ αυτές τις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες επιτρέπεται απροκάλυπτα η προσβολή, η απαξίωση, η περιφρόνηση, η περιθωριοποίηση, η υποβάθμιση, η υποτίμηση, η επιθετική συμπεριφορά κ.λπ.!!!
    Και είναι επιτακτική ανάγκη η αντιμετώπιση της εργασιακής παρενόχλησης, καθώς επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες δείχνουν ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους.
    Σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν με σαφήνεια τέτοιες καταστάσεις. Θύματα συμπεριφοράς mobbing μπορούν να καταφύγουν στα δικαστήρια και να μηνύσουν τον εργοδότη τους ή τον/-τους mobber(s).
    Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισαν να περιλαμβάνουν στις νομοθεσίες τους προβλέψεις για την ηθική παρενόχληση από το 1990 και ύστερα. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι πως σε κάποιες χώρες, αιτία για να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση αποτέλεσαν επιστημονικές έρευνες σχετικά με το φαινόμενο, οι οποίες έτυχαν μεγάλης απήχησης και ενδιαφέροντος π.χ., η Σουηδία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Γερμανία κ.λπ. Επίσης και σε άλλες χώρες υπάρχει νομοθεσία στην οποία μπορεί να καταφύγει ο εργαζόμενος που έγινε στόχος κακομεταχείρισης, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ κ.λπ.
    Η νομοθετική ρύθμιση για την προστασία από το φαινόμενο της ηθικής παρενόχλησης, κρίνεται απαραίτητη και στην Ελλάδα, αφού θα αποτελούσε ένα είδος ελάχιστης πρόληψης και θα προέβλεπε τρόπους επίλυσης και αποκατάστασης της αξιοπρέπειας των θυμάτων. Επιπλέον, η διεξαγωγή ερευνών για την καλύτερη κατανόηση των διαφόρων παραμέτρων του φαινομένου, την έκτασή του σε υπηρεσίες και οργανισμούς και την εκ μέρους της πολιτείας προτάσεων και εφαρμογής μέτρων είναι επιβεβλημένη. Η νομική ομπρέλα που πρέπει να ανοιχτεί για το ζήτημα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από διεκδίκηση αποζημιώσεων. Οφείλει να δρα στην κατεύθυνση της πρόληψης, αλλά και στην προστασία του υπαλλήλου- θύματος που καταγγέλλει το φαινόμενο.
    Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει άμεσα να γίνει νομοθετική ρύθμιση, για την προστασία των μαρτύρων για την διαφθορά. Τούτο εξάλλου ζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνον έτσι θα αποκαλυφθούν οι επίορκοι, ώστε να διωχθούν.

    ΑΝΤΩΝΗΣ

  3. Απαντώντας στις απειλές και στο θράσος κάποιων αρμοδίων σχετικά με την προστασία της οικογενειοκρατίας και των παράνομα προσληφθέντων υπάλληλων αορίστου χρόνου σε ΑΕΙ, σας εκθέτω τα εξής:
    Ο Ελληνικός Λαός πρέπει να κάνει προσφυγή για τις παράνομες προσλήψεις στο προστατευόμενο ΑΕΙ, που εδρεύει στην Αθήνα (είναι κάποιο από τα μεγάλα).
    Καμιά απολύτως προστασία στο βρώμικο κατεστημένο. Να διωχθούν οι επίορκοι που έκαναν τις άθλιες προσλήψεις αορίστου χρόνου συγγενών, με πλαστές προϋπηρεσίες.
    Έμαθαν στην προστασία και απειλούν.
    Κύριοι της Κυβέρνησης, τροποποιώντας τον υπερψηφισμένο από την Βουλή Νόμο για τα ΑΕΙ, κρατήσατε τους πρυτάνεις και βλέπετε τα αποτελέσματα (τα οποία και, άλλωστε ήταν αναμενόμενα)!
    Στην προσφυγή που λένε ότι θα κάνουν, θα πουν ότι, έκαναν παράνομες προσλήψεις; Θα πουν για την διαπλεκόμενη οικογενειοκρατία κ.λπ.;
    Από τις άλλες υπηρεσίες του Δημοσίου που βγαίνουν σε διαθεσιμότητα είναι, άραγε, «παιδιά ενός κατωτέρου Θεού»;
    Ποιοι είναι αυτοί, που δεν θα απαντήσουν στο σχετικό έγγραφο του Υπουργείου; Θα είναι πάντα καθεστώς; Είναι υπεράνω κάθε νομιμότητας; Κάνουν αντάρτικο;
    Να διωχθούν οι παράνομοι του άθλιου ΑΕΙ και να μπουν στην φυλακή μαζί με αυτούς που τους προσέλαβαν.
    Ο Ελληνικός Λαός δεινοπαθεί εξαιτίας τους. Τέρμα πια στις αθλιότητες.
    ΝΙΚΟΣ

  4. ΟΜΑΔΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΕ ΑΕΙ! Σε κάποιο από τα μεγάλα ΑΕΙ που βρίσκεται στην Αθήνα, έχει γίνει πληθώρα παράνομων προσλήψεων υπαλλήλων αορίστου χρόνου, με πλαστές προϋπηρεσίες κ.λπ., που είναι συγγενείς καθηγητών, υπαλλήλων κ.λπ. ημετέρων. Η οικογενειοκρατία ελέγχει τα πάντα. Αποτελούν κλίκες, ομάδες κρούσης, διαπλοκής, διαφθοράς, απάτης, εκλέγουν διοικήσεις, υπηρεσιακά συμβούλια, συνδικαλιστές κ.λπ. Χρόνια απολαμβάνουν περίεργη ατιμωρησία, κάλυψη, δρουν ανεξέλεγκτοι, με ενέργειες κατά του δημοσίου συμφέροντος. Έχουν κλειδώσει τα κτίρια (και με αλυσίδες!!!), παρεμποδίζοντας τους εκτός ομάδων κρούσης να εισέλθουν στο γραφεία τους. Δεν στέλνουν τα προσόντα υπαλλήλων στο Υπουργείο «με το έτσι θέλω». Δεν επιτρέπουν εγγραφές πρωτοετών. Αποτελούν, χρόνια τώρα, δομημένες ομάδες οικογενειοκρατίας, με διαρκή δράση, που αποσκοπεί στην διάπραξη άνομων πράξεων. Συνθλίβουν τους εκτός οικογενειοκρατίας-ομάδων, αν τους θεωρήσουν εχθρούς για τις πράξεις τους.
    Έκκληση στην Κυβέρνηση, άμεσα να επεκτείνει την εξάρθρωση οργανωμένων ομάδων που διαπράττουν επαναλαμβανόμενα εγκλήματα κατά του δημοσίου συμφέροντος σε όλο το Δημόσιο.
    ΑΓΓΕΛΟΣ

  5. ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΩΝ ΠΟΥ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ MOBBING – BULLYING.
    Με αφορμή τον άδικο χαμό του Βαγγέλη Γιακουμάκη, την όλη αδράνεια και συγκάλυψη και τον ενδεχόμενο δόλο των αρμοδίων, που άφησαν να διαδραματίζονται τέτοια φαινόμενα Bullying και που οδήγησαν στο αποτρόπαιο έγκλημα, τα εκ των υστέρων «κροκοδείλια δάκρυα» υπευθύνων, την συγκάλυψη των ενόχων μέχρι σήμερα, αλλά και από εδώ και πέρα, λόγω αδράνειας της πολιτείας να καλύψει το νομικό κενό, όπως το έχουν πράξει οι άλλες χώρες και το ζητά χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε οι εγκληματίες να πάνε στην φυλακή (εκεί που τους αξίζει), έχω να επισημάνω τα εξής:
    Το Bullying έχει επεκταθεί σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής μας. Κυρίως υπάρχει έντονο το εργασιακό Bullying-Mobbing στο Δημόσιο και θύματά του υπάρχουν, όπου ανθεί η οικογενειοκρατία, οι κλίκες, οι παράνομες προσλήψεις και η ανομία κ.λπ. Έχω υποστεί τα τελευταία περίπου 5 χρόνια στο ΕΜΠ άγριο Bullying-Mobbing από υψηλά ιστάμενους. Τα έχω καταγγείλει καιρό τώρα (στην Βουλή, στους αρμόδιους Υπουργούς, Βουλευτές, Κόμματα, Συνήγορο του Πολίτη, Επιθεώρηση Εργασίας, ΜΜΕ κ.λπ.). Όμως τα πάντα συγκαλύπτονται. Ζητούσα επίμονα νομοθετική ρύθμιση από τους πιο πάνω, ώστε να σωθούν τα θύματα Bullying-Mobbing και όλοι αυτοί σιωπούσαν. Τώρα στέλνουν «συλλυπητήρια» στους χαροκαμένους γονείς του παλικαριού. Αυτοί οι κύριοι να ξέρουν ότι οι πράξεις τους, τους καθιστούν συνενόχους. Όλοι μου δήλωναν «Αν-αρμόδιοι»! Μαζί με τους εγκληματίες να διωχθούν και αυτοί που δεν έπραξαν τίποτα, ενώ γνώριζαν, για την προστασία θυμάτων Bullying-Mobbing (κάθε μορφής και κυρίως εργασιακού), γιατί είναι και αυτοί συνένοχοι.
    Ζητώ από όλους αυτούς την αποκατάστασή μου για οποιεσδήποτε βλάβες έχω υποστεί (ηθικές κ.λπ.) από το άγριο Bullying-Mobbing, που έχω υποστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, συνεχώς, μεθοδευμένα, συστηματικά και για τις πράξεις και παραλείψεις τους, που οδήγησαν στην συγκάλυψη του θέματος.

  6. ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του Mobbing & Bullying ΤΩΡΑ!
    Στην περίπτωση του αδικοχαμένου σπουδαστή Βαγγέλη Γιακουμάκη που οδηγήθηκε στην αυτοχειρία, λόγω του ακραίου Bullying που υφίστατο, δεν θα διωχθούν οι υπαίτιοι-ηθικοί αυτουργοί, λόγω έλλειψης του σχετικού νομοθετικού πλαισίου για την προστασία των θυμάτων του Mobbing-Bullying που περιλαμβάνει και την δίωξη των δραστών-θυτών. Όμως οι ηθικοί αυτουργοί που τον οδήγησαν σ’ αυτή την πράξη απελπισίας διέπραξαν εγκληματική πράξη εξίσου εγκληματική με εκείνη του φόνου. Πίσω από αυτούς υπήρχαν και άλλοι, είτε στελέχη της Σχολής, είτε πολιτικοί, που τους κάλυπταν και κουκούλωναν τις εγκληματικές τους πράξεις, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, το ίδιο ένοχοι με τους θύτες-δράστες. Αν υπήρχε ο Νόμος για την προστασία των θυμάτων του Mobbing-Bullying, εκτός του ότι θα λειτουργούσε προληπτικά, δεν θα χανόταν τόσο άδικα η ζωή ενός νέου παιδιού, θα τιμωρούνταν οι υπαίτιοι-θύτες, θα άνοιγαν τα στόματα εκείνων που ήξεραν και δεν μιλούσαν και θα προστατεύονταν οι μάρτυρες. Διότι και η σιωπή είναι συνενοχή. Ο Νόμος αυτός υπάρχει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης εδώ και χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζει την Ελλάδα να ψηφίσει τον σχετικό Νόμο, αλλά η χώρα μας δεν το κάνει. Γιατί άραγε; Όμως οι συνθήκες είναι πιο ώριμες από ποτέ να ψηφιστεί αυτός ο Νόμος, αν θέλουμε να λεγόμαστε ακόμη Ευρώπη. Διότι το Mobbing-Bullying δεν ασκείται μόνο στα σχολεία, αλλά έχει επεκταθεί και διαπερνά όλη την Κοινωνία μας και υπάρχουν τέτοια φαινόμενα και στην Εργασία (ιδιωτικό και δημόσιο τομέα), όπου σχετίζεται στενά με φαινόμενα διαφθοράς κ.λπ., με ανυπολόγιστες συνέπειες για τα θύματα που το υφίστανται. Επιβάλλεται, λοιπόν η ποινικοποίηση του Mobbing-Bullying άμεσα, γιατί τα ανώδυνα ευχολόγια περί του αντιθέτου δεν πρόκειται να μας σώσουν.

Γράψτε απάντηση στο ΑΝΤΩΝΗΣ Ακύρωση απάντησης

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.